Profesor Toperz, historyk wojenny

Profesor Toperz wzdycha z ulgą, gdy tylko wyjmujesz zapasowy klucz z kieszeni. „Już myślałem, że zejdę na zawał”.

Uwolniony Profesor wychodzi z klatki, a ty otwierasz skrzynię zapasowym kluczem.

Widzisz Profesora Toperza uwięzionego w klatce obok skrzyni ze skarbem. Profesor mamrocze coś o „jednorazowych kluczach” i wściekle wypisuje coś na pergaminie. Wygląda na to, że możesz otworzyć albo klatkę, albo skrzynię.

Profesor Toperz kłania się z uszanowaniem, gdy uwalniasz go z klatki. Wręcza tobie gruby, oprawiony w skórę tom. „Kto nie pamięta historii, skazany jest na jej ponowne przeżycie. Ale ty chyba wiesz coś o powtarzaniu w kółko tego samego, nieprawdaż?”

„Nie uwolnisz mnie, prof. dr hab. Nie Toperza? Zgodnie z metafizyką klasyczną, takie zachowanie można uznać za upadek moralny. Dokładnie tak, dlatego następnym razem może weź pod uwagę KOGOŚ ŻYWEGO i zamkniętego w klatce! To wcale nie tak, że wartościowy członek społeczeństwa znajduje się w KRYTYCZNYM POŁOŻENIU!!” „Popatrz, widzisz, jak mała jest ta klatka!? Widzisz, dlaczego narzekam? To była chyba najbardziej nienaukowa decyzja... zaraz, zaraz, co tam jest w środku? Jakieś mikstury i artefakty? Niesamowite. Naprawdę wspaniale. Pewnie się bardzo cieszysz...” Profesor Toperz przeszywa cię wzrokiem, gdy powoli odchodzisz z nowymi łupami.