Slay the Spire 2 Events

Gözlerden uzak bir oda keşfedersin. Buhar, kaynar havuzlarda hipnotik bir ritimle renk değiştiren sıcak bir sıvının üzerinden yükselir. Tavandan sarkan midyemsi oluşumlar, yüzeye değdiğinde tıslayıp kıvranan, koyu, yapışkan bir sıvı damlatır. Hava ağırdır; tuz ve şüphesiz derecede organik bir kokuyla doludur. En büyük havuzun kenarına yaklaştığında sıvı dalgalanır. Sular, sanki girişini bekliyormuşçasına daha şiddetli kabarmaya başlar.

ÇIN! ÇIN!!! Bir duvarın öte yanında, metalin metalle temasının yankılarını duyarsın... Dinlemek için başını duvara yasladığında duvar açılır ve içeride, harıl harıl çalışan iri, altı kollu bir figür ortaya çıkar. Parıldayan mühürlerden oluşan ve dönüp duran bir girdabı andıran "yüzü," sürekli şekil değiştiriyordu. “Yükselen Ruh’a sahip biri atölyemi mi buldu? Hadi KAYNAŞTIRALIM!”

Sık bir çalılığın arasından güçlükle ilerleyip bir açıklığa çıktığında adını koyamadığın bir nostalji duygusu seni sarar. Çiçeksi kokuların, iğrenç bir çürümenin ve tamamen farklı bir şeyin karışımı... Attığın her adımda koku daha da yoğunlaşır ve çevrendeki dünyanın eğilip büküldüğünü hissedersin. Değişken bir kaos hissiyle kuşatıldığında benlik duygunu yavaş yavaş kaybetmeye başlarsın.

Yaklaştığında, titremeye ve cızırdamaya başlar; ardından göz kamaştırıcı bir şekilde ışıldar! “BZZZT! TALİM VAKTİ!!! BENİ YENMEK İÇİN 3 TURUN VAR! BİR AYAR SEÇ YA DA ÖLÜMCÜL AŞAĞILAMAYLA YÜZLEŞ. İşte seçenekler:” Bu dehşet verici mesajın ardından, manken ayrıntılı talimatları büyük bir özenle okumaya başlar. Ne seçeceksin?

Agresif böceklerden oluşan bir sürüyle boğuşurken, bir anda fark edersin ki tüm bu süre boyunca yanında Heybetli, Çetin bir Savaşçı da savaşıyordur! Yenilgiyi sezen böcekler sağa sola dağılıp kaçar. Sen de silah arkadaşına dönersin. “Bu haşereleri yok etmeye dair birkaç ipucu ister misin?” Ne kadar da kibar. Başını sallayıp teklifini kabul edersin.

Sendeleyen Devasa Bir Yaratığın, yaralı bir Yeşil Guş'u kovalayıp gittiğini görürsün. Guşun kaçıp gittiği oyukta, korunmasız tek bir yumurta, terk edilmiş hâlde durmaktadır. Miden guruldar...

Karşında hayli epik bir manzara duruyor. Bir platformun üzerinde yükselen üç farklı renkteki heykelin, rengin felsefi sonuçları üzerine hararetli bir tartışmaya girdiğini görüyorsun. Kulak kabarttıkça, ortadaki en önemli sorunun aslında hangisinin gerçekten EN İYİ renk olduğu üzerine olduğunu anlıyorsun. Sen de fikirlerinle lafa karışırsın.

Kemiklerden oluşan bir dağın tepesinde devasa bir çiçek büyümektedir. Renk değiştiren taç yaprakları nabız gibi atarken, merkezinde Güçlü Bir Polen Kümesi olduğunu sezersin; ancak dalgalanan yapraklar ustura keskinliğindedir ve son derece öngörülemezdir. Biraz altın nektar alabilirsin... ama merkezdeki ödüle uzanmak da fazlasıyla cezbedicidir.

Bir süredir yanlış yoldan ilerledikten sonra, kendini eğrelti otları, çalılıklar ve sarmaşıklarla dolu sık bir ormanda bulursun. Özellikle de sarmaşıklarla dolup taşmaktadır burası. Üstüne bir yorgunluk çöker ve aklına iç karartıcı bir fikir gelir: “Kayboldun, hazırlıksızsın ve ölümün kaçınılmazlığı yaklaşıyor.” Ne yapacaksın?

Az önce hiçbir şeyin olmadığı yerde bir kapı beliriverir... İçeri girdiğinde iki parıldayan kapı ve şık giyimli bir kapıcı ile karşılaşırsın. “Sonunda, bir ziyaretçi! Lütfen, lütfen! Bir kapı seçin. Herhangi bir kapı olabilir!” Hâlâ Spire’da mıyız? Burası nasıl bu kadar temiz?

Kayalar ve durgun sulardan oluşan bir düş manzarasını aşarak ilerler, batmakta olan bir deniz feneriyle yüz yüze gelirsin. Fener, anti-ışık saçmaktadır. Burada birikmiş olan tekinsizce parlayan suyu şişeye doldurabilirsin ya da harap yapıya tırmanıp merceği ele geçirebilirsin.

Parlak ama eğri büğrü bir tabelası olan bir kulübeye ağır adımlarla girersin. Tabelada şunlar yazar: “SONSUZ ZİYAFET - NE KADAR AÇSAN O KADAR ÖDE!” İçeride, ince yapılı, çok kollu bir aşçı ustalıkla lokmalık yiyecekler hazırlar ve bunları kıvrıla kıvrıla uzanan kitinsi bir banda yerleştirir. Aşçının kollarından biri bir tabelayı işaret eder: Tanesi 35 Altın

Bir anda karşına çıkan, devasa beden hatlarıyla oyulmuş uçsuz bucaksız bir alan, adımlarını olduğu yerde dondurur. Bu siluetlerden biri seninkiyle birebir örtüşür. Bu mükemmel...

Kaynayıp duran mavi bir alevle işaretlenmiş tek bir mezar vardır... Gururlu bir savaşçı savaşta ölmüştür; fakat ruhu huzursuzdur. Savaşmaya devam etmek ister. Seninle birlikte yolculuk etmeyi yalvarırcasına dilediğini hissedersin. Belki de onun için en iyisi gerçekle yüzleşmektir.

En son ne zaman bir şey yemiştin? ...dur, bu muhteşem koku da ne? Kokunun peşine düşersin ve her türden lezzetli mantarın pişirildiği, sıcak ve sevimli bir kamp alanına ulaşırsın! O kadar açsındır ki bu mantarları yemenin güvenli olup olmadığını hiç düşünmezsin. (Hatta o kadar açsındır ki ölü maceracıyı fark etmezsin bile.)

Ölü robotlarla dolu bir odadasındır. Yalnız bir otomatonun hafifçe parıldayan bir çekirdeği hâlâ duruyor; ancak iğrenç, organik bir oluşum tarafından sarılmış ve hiçbir tepki vermiyor.

Bir açıklıkta, bakışlarını aşağıya dikmiş ve devasa bir labirenti işaret eden derme çatma bir maceracı grubuyla karşılaşırsın. Labirentin zenginliklerini yağmalamak için seni Destansı bir Göreve birlikte atılmaya davet ederler. Deneyimli bir maceracı olarak bu labirentin ölümcül tuzaklarla ve muhafızlarla dolu olduğu gerçeği, senin için apaçıktır. Birlikte çalışmak işleri kolaylaştırırdı... ama öyle yaparsan ganimeti paylaşmak zorunda kalırsın.

Uzakta tuhaf bir manzara göze çarpar. Ölü böceklerden oluşan yığınlar, ortasında küçük, parıldayan bir zerreyi andıran bir şeyin çevresini sarmıştır. Her türden böcek için son derece etkili bir çekici gibi görünür; ama alevler savurduğunu da fark edersin! İncelemek için daha da yaklaşırsın.

Doğal olmayan mavi bir parıltıya bulanmış bir açıklığa rastlarsın. Devasa mantarlar ışık üreterek nabız gibi atar; şapkaları şişkindir ve ıslaktır. Yaklaştıkça, mantarlar ürkütücü, melodik tonlar yaymaya başlar ve bu sesler göğsünün derinliklerinde yankılanır. En büyük mantarın etli dokusunun içine gömülü, parıldayan bir şey fark edersin. Bu şey, mantarların şarkısıyla aynı ritimde atarak titreşmektedir.

Kristal ağaçlardan oluşan bir koruya girersin. Ağaçlar heyecanla titreşmeye başlar! Selamlar ve hoş geldinlerden oluşan bir koro seni adeta bombardımana tutarken bir grup Şekillenen, ağaçlardanfırlayarak ortaya çıkar. Şekillenenlerden biri köşede huzursuzca kıpırdanmaktadır. Diğerleri kadar sosyal olmadığı bellidir. Gruba mı yaklaşacaksın, yoksa yalnız olana mı?

İki Yumruklayan Yapı birbirine girişmiş durumdadır ve aralarında biraz ganimet görürsün... Onu kapmaya çalışmalı mısın?

Bu da ne? Burada bir şey yanlış gibi... ...ibig şılnay yeş rib adaruB ?en ad uB

"Beyefendi Galalot" adına gönderilmiş bir çay partisi davetiyesi bulur ve onun yerine gitmeye karar verirsin. Mütevazı görünen bir rotundaya adım attığında kendini komutanlar, generaller, savaş beyleri ve paralı askerlerin arasında bulursun... Çay mı içiyorlar? Başında altın bir taç taşıyan devasa şövalye konuşur: “Çay vaktine teşrifte geciktin mi!?”

Parlak ve keskin bir şeye basmaktan son anda kaçınırsın. Bu bir tohum mu? Ayırt edici rengi, onun bir Safir Tohumu olduğunu ele verir! Bu inanılmaz tohumların nesli tükenmemiş miydi!? Efsaneler der ki bir tanesini tüketmek, dayanıklılığını büyük ölçüde artırır... ama ya onu ekip büyütmeyi seçersen?

Devasa, Sarmal Bir Girdap ile karşılaşırsın. Sular kusursuz bir zarafetle döner; çevresindeki duvarlar sarmal desenlerle bezenmiştir. Döne döne... döne... ...ve yine döne... ne manzara ama... Ne yapacaksın?

Yukarıda bir koza sarsılıp kıvranır; açılmak üzeredir! Kıpırdanma bir anda durur. Koza tutuşur! Neler oluyor? Işık ve alevden oluşan bir parıltı içinde, bir Ruh Yamalayan sana doğru atılır; bütünleşmek için varlığınla birleşmekle tehdit eder.

Bir göletin içinde yarı yarıya batmış eski bir heykel fark edersin. Elleri nazikçe taş bir kılıcın üzerinde durmaktadır. Ayrıca göletin dibinde parıldayan bir şey de gözüne çarpar. Bunlar para mı acaba? Gerçekten de biraz paraya ihtiyacın vardı...

Bir yol seni kısmen suya gömülmüş bir mahzene götürür. İçeride 2 adet sandık bulunmaktadır fakat yalnızca 1 tane kırılgan anahtar bulursun. Birinci Sandık: Salladığında şıngır mıngır sesler gelir. Biraz altın var gibi. İkinci Sandık: Devasa, süslü ve apaçık lanetli. Bir sürü altını var!

Bir çift Soydaş Muhafız'ı alt eder ve koruma altındaki bir mahzene ilerlersin. İçeride tanıdık yazıtlarla bezeli bir tablet durmaktadır. Sezgilerin, bu dilin oldukça kolay çözülebileceğini söyler... ancak çözmeye başladığında geri dönüş olmayacaktır. Tablet yatıştırıcı bir enerji yayar; dilersen onu parçalayıp iyileştirici enerjilerini alabilirsin.

Hafifçe parıldayan bir anahtarla karşılaşırsın ve onu almak için eğilirsin. “Her yerde bu anahtarı arıyordum! Müsaade edersen alayım...” Bu kişi pek hayra alamet gibi görünmüyor; ama belki de peşin hükümlü olmamak gerekir.

Sonsuz bir ceset denizinin içinde yolunu bulmaya çalışırken, çeşitli hurdalar toplayan çılgın bir bilim insanına rastlarsın. “Evet. Şey... merhaba! Güçlü bir savaşçıya benziyorsun... Bir sonraki vahşet aygıtım için bir deneğe ihtiyacım var! Ne dersin?”

Hurdaya ayrılmış silahlardan, atılmış ıvır zıvırlardan ve diğer tuhaf şeylerden oluşan devasa bir yığın keşfedersin. Bu koca yığın, sanki içten içe büyüyormuş gibi hareket eder ve gürültü çıkarır. Yığını yüzeyden karıştırırsan çok da fena olmayan birkaç şey bulabilirsin; fakat gerçekten içine dalarsan, egzotik hazinelere de rastlayabilirsin.

Devasa bir binaya giren insanların oluşturduğu sıraya katılırsın. Altın bir kemerin altından geçerken borazanlar çalar, konfetiler patlar ve tavandan şeritler süzülür! “ numaralı katılımcı, bugünkü Dava için KARAR VERİCİ sensin.”

Gözlerden uzak bir Dinlenme Alanı bulur ve biraz soluklanmak için bir ateş yakarsın... ya da en azından öyle sanırsın. Ateş yakıldıktan sonra kabarıp büyümeye başlar; yukarı doğru değil, yağ sızdıran ağaçlardan oluşan bir koruluğa uzanarak yanlara doğru hareket eder. Yine de dinlenmeyi denemeli misin?

Bulanık geçitlerde yolunu bulmaya çalışırken, küçük bir dükkân işleten solmuş bir figüre rastlarsın. Sayısız raflar, nemli tomarlar ve parşömenlerle tıka basa doludur. Bir müşterinin içeri girdiğini fark eden dükkan sahibi kâtip, bir anda toparlanır ve masanın üzerine dizilmiş edevatları işaret eder.

Alçak bir uğultunun kaynağını takip eder ve kendini sakin bir pınarın huzuruna kapılmış hâlde bulursun. Su, zümrüt yeşili bir tona sahiptir ve içinde ışıldayan zerrecik kümeleri dolaşmaktadır. İnsanı içine çağırıyor gibi. Ne ters gidebilir ki?

Ölü bir ağaçlıktan geçerken kemik gibi bembeyaz bir ağaca rastlarsın. Dalları, kaburgalar gibi içe doğru kıvrılmıştır. Üzerlerinden kil süsler sarkar. Ne ürkütücü bir ağaç. Fısıldıyor. ...takas yap.....

Tozlu bir sandığı açtığında üç adet özenle oyulmuş ahşap figürle karşılaşırsın: Bir kuş, bir yılan ve... galiba bir simit. Yakındaki bir kaidede, oymaların tabanlarıyla birebir uyuşan girintiler vardır. Kaideye hangisini yerleştireceksin?

Bir örümcek ağından geçerken PANİKLERSİN! Sonrasında, bir sakinlik hissi üzerine yayılır... “Sakin ol. Ağımı böyle telaşla bozmayı bırakman lazım.” Bu kadar çabuk nasıl sakinleştiğini merak edersin. Ufacık tefecik bir örümcek ipini salarak yanına iner. Görünüşe göre altın karşılığında sana bazı teknikler öğretmeye niyetlidir.